Berdintasunaren mozorroa

Inauterietako ostirala da eta eskolako frontoia Hegoafrikako ikurrinez apainduta dago. Bazter batean kartoizko etxolak daude eta beste batean Robben Island presondegi iluna. Bat-batean, hutsik zegoen frontoia bi eta hamabi urte bitarteko haurrez bete da. Adinaren arabera banatuta daude eta talde bakoitzak zegokion tokia hartu du. Isilunea nagusitu denean, ikasle bat eskuan duen testua irakurtzen hasi da. Berehala Nelson Mandela izen-abizena aipatu eta gizon honen haurtzaroa azaldu du. Azaltzearekin batera, ikasle txikienak dantzan hasi dira. Beltzez jantzita daude, aurpegia ere kolore horrekin margotu dute eta peluka afroak daramatzate. Dantza bukatutakoan handienak atera dira frontoi erdira. Kaleko jantziak dituzte, baina batzuk zuriak eta besteak beltzak dira. Banatuta ibiltzen dira, ez dira ezertarako elkartzen eta zuriek mespretxuz begiratzen diete beltzei. Halako batean, beltzak protestatzen hasi dira, ustekabeko manifestaldia egiten edo. Orduan beste ikasle batzuk agertu dira, poliziak hain zuzen ere, eta beltz guztien artean nabarmendu den bat atxilotu dute. Soinu-mahaia darabilen irakasleak musika tristea jarri du Nelson Mandela atxilotzen duten bitartean. Segidan, 9-10 urtekoek, presoz mozorrotuta, dantzaldi goibelari ekin diote. Arrastaka dabiltza, soinean injustiziaren zama eramango balute bezala. Baina dantzaren amaierak aro berriari hasiera eman dio. Izan ere, presondegian zegoen gizona askatu eta Hegoafrikako lehendakari aukeratu dute. Eta Mandela askatzen ari direla ikasle narratzaileak Invictus poema irakurri du; hots, preso horri hogeita zazpi urteko espetxe-zigorrak iraun bitartean bizirik jarraitzeko indarra eman ziona. Jaialdia bukatzeko, 6-7 urtekoak errugbian hasi dira jokatzen. Munduko txapelketako finala da eta Hegoafrikak Zelanda Berriari irabazi dio. Herrialdea txoratzen dago eta Mandelak txapeldunen kopa kapitainari eman dio. Beltz batek eta zuri batek elkarri eskua eman diote eta Hegoafrikak itxaropenaz ikusten du etorkizuna. Frontoian bildutako gurasoek gozatu dute eta ziurrenik batek baino gehiagok gauza asko ikasteko eta hausnartzeko parada izan du. Dagoeneko, ikasleek hilabetea eman dute Nelson Mandelaren biografia lantzen inauterietako jaialdia behar den bezala egiteko. Segituan etxera joango dira eta gogoz beterik asteburuko mozorroa dagoen armairua irekiko dute. Hura jantzita barre egin eta primeran pasako dute. Baina hori bihar izango da, gaur arratsaldean frontoian elkartutakoek minutu batez bada ere gizalegeaz hausnar dezatela berdintasunaren mozorroa jantzi dute eta.
  

Cartas ganadoras

Son muchas más, pero en este día especial quiero convertir en noticia a cinco de ellas; las más cercanas y especiales, el repóker de mujeres de la partida de mi vida. Al igual que a los naipes uno no elige las cartas que la mano extiende sobre el tapete, sino que se limita a recogerlas, observarlas y buscar la mejor combinación con ellas, yo solo he elegido a una de las cinco: la que me convierte en marido. Junto a ella, en mi partida dispongo de la que me convirtió en hijo, la que me convierte en hermano y las dos que me convierten en padre. El azar es caprichoso, pero en este caso me sonrió. La primera resultó como aparentaba nada más conocerla, y los años la han convertido en una excelente portadora de acciones que merecen ser noticia. Las otras cuatro no le van a la zaga. Una ya no está a mi lado, aunque su presencia es permanente, como ese as que se oculta bajo la manga. Otra está siempre ahí, aunque su presencia física no sea permanente. Las dos restantes, aun siendo todavía demasiado pequeñas, ya apuntan maneras y acumulan en su haber unas cuantas acciones reseñables. Hablar de ellas como se merecen me obligaría a quebrantar la regla de este blog en lo referente a máximo de caracteres, así que me limitaré a destacar sus caracteres y a invitar a los lectores a pensar en alguna próxima cuya historia merecería aparecer aquí en un día tan señalado. Mis cartas ganadoras son, entre otros, ejemplo de sacrificio, compromiso, entrega, vitalidad y alegría. A partir de ahí, que cada cual piense en los valores que identifican las cartas de su baraja.